กาญจนบุรี ผีดุจริง ถ้าไม่เจอกับตัวก็คงไม่เชื่อ Ep1

 

                   เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เล่าจากคนที่เจอจริงกับตัวเอง วันนั้นเป็นช่วงวันหยุดยาวตอนปิดเทอมใหญ่ตอนเรียนมอปลาย ได้ไปเที่ยวกาญจนบุรีกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของแม่คนทั้งหมดที่ไปลงแพลากมีประมาณ 30 คน เป็นบ้านแพลาก ขาไปก็ปกติดีตอนที่อยู่บนฝั่งหรือบนดิน แต่พอก้าวแรกที่กำลังจะลงแพรทั้งนั้นแหละเราเดินลงไปคนเดียวแต่อยู่ ๆ สะพานที่ข้ามไปแพก็เทไปฝั่งนึงตรงที่เรายืนอยู่ทั้ง ๆ ที่ตรงนั้นก็มีแค่เราคนเดียวทุกคนที่เป็นพนักงานของแพก็ตกใจเพราะตอนนั้นเราหนักแค่ 46 กิโล แต่ทำไมแพถึงเทไปฝั่งที่เรายืน เราก็งงว่าทำไมมันเป็นแบบนั้น สะพานจะพังรึป่าว พอเดินข้ามไปบนแพก็เลยหยุดยืนดูว่าคนอื่นจะเป็นแบบเดียวกันรึป่าว แต่ก็ไม่เป็นอะไรทั้งที่คนต่อ ๆ ที่เดินตามมาก็ตัวใหญ่และหนักกว่าเราหลาย 10 กิโล เราก็เลยเดินต่อไปคิดว่าเราคิดไปเองมั้ง แต่ทุกคนก็ตกใจด้วยความที่ยังเด็กเราเลยไม่ได้คิดอะไรก็นั่งเล่นชมวิวปกติ เพราะวิวที่กาญจนบุรีสวยมาก สวยจริง รู้สึกสดชื่นที่ได้รับอากาศบริสุทธ์ พอพนักงานของแพลากบ้านแพเราไปถึงจุดของที่พักแล้วเค้าก็ผูกกแพเราไว้กับที่ไม่ได้ให้รอยไปไหน ทุกอยู่ปกติดีไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกผู้ใหญ่ฝั่งพ่อ ๆ ก็ย่างหมูหันเป็นตัวกันอยู่ บางคนก็กินเหล้า เล่นไพ่ ส่วนฝั่งแม่ ๆ ก็กำลังทำปลาที่เตรียมจะไปย่าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นคือทุกคนลืมไว้เจ้าที่กัน ไม่มีใครเอะใจกันซักคนเพราะลืมจริง ๆ

                    ต่อมาเราและเพื่อนที่เป็นลูกเพื่อนแม่ที่อายุพอ ๆ กันก็ลงไปเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน แต่เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดกับเราอีกแล้ว เราและเพื่อนก็เล่นน้ำกันแบบปกติเล่นกันอยู่ตรงหัวเรือที่พวกพ่อย่างหมูหันกันอยู่ แต่อยู่ ๆ เรารู้สึกว่าเหมือนจะวูบตอนแรกก็คิดว่าคงหิวข้าวเพราะยังไม่ได้กินอะไรกันเลยเพราะพึ่งถึงที่พักต้องรอแม่ทำอะไรให้กินก็เลยลงมาเล่นน้ำกัน แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่อยู่ ๆ เราก็วูบไปอีกพอรู้สึกตัวเรารอยไปอยู่ “ใต้ท้องแพตรงประมาณกลาง ๆ แพเลย” ตอนนั้นเริ่มรู้สึกกลัวมากว่าทำไมเราถึงเป็นคนเดียวอีกแล้วที่เจอแต่เรื่องอะไรแปลก ๆ จนปล่อยให้ตัวเองลอยไปถึงท้ายแพที่พวกแม่ทำปลากันอยู่ แม่ก็ตกใจถมว่าลูกเล่นน้ำกันที่หัวแพไม่ใช่หรอ ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ เราก็ตอบแม่ไปว่าหนูก็ไม่รู้เหมือนกัน แม่เลยให้รีบขึ้นแพ 

รูปนี้คือคล้ายแพที่เราไปมามากที่สุด แต่จะต่างกันตรงที่แพรลลำที่เราเช่าไปจะไม่มีที่กันเลยและลำใหญ่กว่านี้ ที่เหมาะสำหรับพักได้ 30 คนขึ้นไป 

ขึ้นน้ำมาก็อาบน้ำปกติแล้วก็มานั่งกินข้าวกันตอนนั้นก็น่าจะประมาณ 2 ทุ่มได้แล้ว เราก็กินข้าวปกติกับแม่แล้วก็ขอแม่กินเหล้าปั่นกับพี่ ๆไปแค่แก้วเล็ก ๆ มันก็ไม่น่าจะเมาเพราะปกติก็กินเหล้ากับแม่อยู่แล้วแค่นี้ไม่น่าจะเมา พอผ่านไปซักพักไม่ถึง 15 นาทีเราปวดฉี่เลยบอกแม่ว่าไปเข้าห้องน้ำก่อนนะแม่เพราะห้องน้ำมันอยู่ท้ายแพเลยกลัวแม่เป็นห่วงแล้วปกติแม่ก็ไปด้วยตลอด แต่ครั้งนั้นแค่ยืนขึ้นกำลังจะก้าวขา ก้าวแรกเลย อยู่ ๆ ก็ล้มลงแล้วทุกคนก็ตกใจว่าเป็นอะไรเพราะไม่น่าจะเมาเพราะกินไปแค่นิดเดียว พอหลังจากนนั้นเราก็จำอะไรไม่ได้เลยเรามีความรู้สึกเหมือนวูบไปแบบที่ลอยไปอยู่กลางแพ มันคือความรู้สึกเดียวกันเลย แม่บอกว่าตอนที่เราวูบไปเราไม่ได้วูบไปเฉย ๆ หนะสิเพราะอยู่ ๆ ก็ตาเหลือกขึ้นเหมือนคนกำลังจะชัก แต่ไม่ได้ชัก แล้วทุกคนบนแพก็ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา แม่บอกว่าอยู่ ๆ เราก็พูดได้หลายเสียงมาก……………………..